Sesudah smpi di Ulu Choh, Pontian Kechil...

Sori la aku lewat sgt update blog...... atas sebab musabab yg tidak dapat dielakkan... oleh yg demikian... terpaksa la korang bace entry aku yg basi sudah...huhhuu.... ape2 pun aku excited nak wat entry nih.......

Korang tau la kan... saper yg tak excited balk beraya kat kg sendirik....huhhuhuhu...gitu lah yg terjadi kepada MFS..... die sgt2 teruja untuk blk beraya di Pontian, Johor.... MFS kate dah lame sgt die tak blk beraye kat Johor.... 2 -3 tahun kebelakangan nih MFS selalu ikut parent blk beraya di Bachok, Kelantan sinun ajerk...... so tahap kerinduan die untuk beraya di Pontian, Johor tersangat2 lor.... aku sendiri perasan yg MFS teuja gitu......

so, kol 10 lebih kurang aku, MFS & Mama dah start gerak blk kg..... ooooOOOOoooo blk kg....:)

jalan jem sikit2 jer la... sib baik.... yg aku lg perasan MFS excited sgt nak blk Johor tuh coz.... MFS leh drive sorang dr Puchong ke Pontian ..... tanpa bantuan aku......huh.... aku terkezut gak...heheheheh... penat letih die.... ditenggelami oleh perasaan excited die....:)...... chaiyok...chaiyok..... heheheheh....

Dalam kol 3 lebih kami dah smpi kg MFS.... Ulu Choh, Pontian Kechil....... lepas salam2 dengan sumer sedara mara yg ade....... MFS ajak aku gi kedai.... nak beli brg sikit..... aku follow jerk die.....

ernie & MFS

then MFS bawak aku ke tempat2 die main....time kecik2 dolu2...... kiranye mengimbas kenangan lalu la nih.... siap bawak tawaf satu kg tuh lg..... sambil bercerita ceriti..... selang seli dgn gelak2..... siap die tunjuk umah x GF die dolu2 tuh...huhhuhuhu.....

sempat gak aku & MFS... posing2 ambik gambar kat tempat favourite MFS melepak kecik2 dulu.... tempat tuh mmg horor ok..... aku pun ngeri...sunyi sepi...tp menenangkan... aku suker permandangan di atas sinun...... tenang dan nyaman...... tp suasana kdg2 mengerikan...wah gitu.....

aku nampak kurus sgt plak dalam ini gambar.....

ade ker patut MFS suoh aku ambik gambar kat sebatang pokok besar.... yg sgt horor aku tgk.... ngeri siut..... erk...tak sanggup aku tenung pokok tuh lame2........nge...nge..nge...nge.....

nota hati: masa itu nyawa.....